2012 en de zingende jonge vrouw op het strand.
Aat Lambèrt de Kwant
Tijdens het tv-programma “Praatjesmakers”vertelt een jongetje over het moeilijke moment van zijn geboorte. “Mijn kadetjes kwamen er het eerst uit.”
De zaal ligt dubbel .
Even later vertelt hij over zijn opa die dood was gedaan.
“maar, hij is steeds bij me hoor.”
De zaal is even stil, tranen worden weggepinkt, ook bij mij.
We lopen langs het strand van Egmond aan Zee naar Bergen aan Zee.
Prachtige wandeling, de zee is stil, de natuur is stil en wij zijn verstild, zijn ook stil…
Vanuit het geluid van de stil bruisende branding is bereiken ons de flarden van een lied
En als we verder lopen zien we een jonge vrouw die zichzelf zingend op een gitaar begeleidt.
Ze zong het lied van de zee…van het leven…
We staan stil, verwonderd, zeggen niets en luisteren naar haar lied en spel.
Tranen wellen op van dankbaarheid voor dit geschenk van de hemel…
Geen doemscenario
Als we in dit nummer schrijven over 2012, als we onze gedachten laten gaan over wat komen en hoe we daarop reageren, als we vanuit de stilte van ons hart, vanuit de stille waarneming van ons bewustzijn hier over nadenken, is het goed de beelden van dat jongetje en die zingende, jonge vrouw vast te houden.
Beelden van hoop, beelden van licht.
Het wordt daarmee wat lichter, wat minder zwaar…
Want wat er ook in 2012 of eerder zou kunnen gebeuren, die blije, stralende jongentjes en die zingende jonge vrouwen op de stranden, zullen er altijd zijn, ook na 21 december 2012!
Ze zijn er altijd, zoals ook de muziek en muziek in ons hart nooit verstommen zal.
Geschrokken soms, werd er gereageerd als ik vertelde dat ik voor de tweede keer meewerk aan een boek over 2012. (1) “Ik wil het gewoon niet weten wat er kan gebeuren”, zei een goede vriendin.
Toch staan mij geen doemscenario’s voor ogen, want wat kunnen we eigenlijk weten, zoals ook Aristoteles zich al afvroeg. We kunnen immers weinig met zekerheid zeggen over de toekomst.
En, voorspellingen zijn waarschijnlijkheden die zouden kunnen uitkomen.
Als de profeet Jona in de straten van Ninevé Gods toorn en de vernietiging aankondigt, schrikken haar bewoners en gaan toch maar anders leven, transformeren zich…
Later zit de kleinzielige Jona op een berg te wachten op het vuur uit de hemel dat de stad zal vernietigen en wordt boos als deze uitblijft.
Het verhaal is bekend…Doordat de inwoners van Ninevé de woorden van de profeet serieus nemen, blijft de rampspoed uit.
2012 bekend bij de Maya’s en vele andere oude volken, betekent niet, zoals sommigen denken en roepen, het einde van de wereld, maar het eindpunt van een grote cyclus en tegelijkertijd het begin van een wending in het tijdsgebeuren: een mogelijke terugkeer naar de Bron.
De weeën van de transformaties mogen dan steeds meer zichtbaar zijn, van onze bron zullen we nooit gescheiden worden.
De Nieuwe Tijd wordt vanuit verschillende tradities, culturen en tijdperken aangekondigd en ook als zodanig wordt omschreven of uitgebeeld. Hun gemeenschappelijke gezichtspunt verwijst naar een kwantumsprong in het bewustzijn van de mensheid die zich niet eerder op aarde heeft voorgedaan. In die zin zullen niet de oude, verlichte beschavingen van weleer op aarde terugkeren maar zal zich een geheel nieuwe ontwikkeling voordoen die zijn weerga niet kent. Weet dat de teksten van de oude, heilige geschriften heel veel (verborgen) wijsheid en praktische elementen bevatten die ondersteunend en inspirerend zijn om met nieuwe waarden en ontwikkelingen te leren omgaan(2)
Ook de echo’s van catastrofes en rampen die de wereld lang geleden troffen, zijn in die oude woorden van wijsheid te vinden.
Bereid zijn tot verandering
Nee, voor ons 2012 is geen abstract begrip van kosmische rampen die ons zouden kunnen treffen, geen inktzwart scenario van allesvernietigende oorlogen, tsunami’s, zware aardbevingen en vulkaanuitbarstingen. Het zijn mogelijkheden zie zouden kunnen uitkomen, maar net als de inwoners van Ninevé door de woorden van de profeet als het ware in een hogere graad van bewustzijn kwamen en waardoor de aangekondigde ramspoed uitbleef, transformeert ook een groeiend aantal mensen naar meer bewustzijn en meer verbinding met hun bron en kunnen daardoor lichtdragers zijn in mogelijk hectische, verwarrende en moeilijke tijden.
Als er al gesproken wordt van een zuiveringsproces, mag dat niet worden uitgelegd als een scheiding tussen de schapen en de bokken, zoals de Bijbel dit beschrijft. En er zijn nogal wat van die huiveringwekkende doemscenario’s waarin een kleine groep uitverkorenen wacht op haar redding door God of kosmische hulptroepen al dan niet in ruimteschepen, en toekijkt hoe de niet uitverkoren (en dat is haast de hele mensheid) vernietigd wordt.
Brrrr!
Als je al van zo’n zuiveringsproces mag spreken gaat dat niet alleen om de manipulerende machtselite die moet veranderen, maar u en ik zullen bereid moeten zijn te veranderen.
Je moet de wereld veranderen, zegt de filosoof Peter Sloterdijk(3) waarmee hij op de lijn zit van Osho die zei dat “de enige echte veranderingen alleen van de rebel te verwachten zijn. Waarmee hij bedoelt dat je in jezelf de wereld moet veranderen om daarmee een rebel te worden.
Talloze revoluties zijn uitgeprobeerd. Socialisme, communisme, feminisme en vele andere revoluties, zij hebben de wereld niet verbeterd, niet mooier gemaakt.
Want ze hebben de mens niet veranderd. De mens bleef steeds hetzelfde.
De rebel verandert zichzelf door zijn bewustzijn te veranderen.
En als er meer rebellen zijn, zal langzamerhand de samenleving ook veranderen.
Het gaat niet alleen om de Grote Graaiers die mede verantwoordelijk zijn voor de financiële crisis, maar ook om de manier waarop wijzelf dagelijks met geld omgaan.
Zouden we verandering in kunnen aanbrengen.
Toch?
En...misschien biedt deze crisis ons wel een kans om een bewustzijnsprong te maken, zoals dat ook WO II gebeurde. Het kan ons leren onze verworvenheden los te laten en meer verantwoordelijk en duurzaam met moeder aarde om te gaan.
In haar boek “De Maya Code, versnelling van de Tijd en het Ontwaken van het Wereld Bewustzijn schrijft Barbara Hand Clow over het einde van de Maya kalender als het punt waarop negen grote ontwikkelingscycli allemaal tegelijk aan hun eind komen. Die negen cycli zijn volgens haar als het ware op elkaar gestapeld en elke volgende cyclus is weer korter dan de vorige en brengt opnieuw een versnelling van de ontwikkelingen.
Onze planeet heeft het allemaal al verschillende keren meegemaakt. In zijn boeken “Werelden in botsing” en “Aarde in beroering” schetst Velikovsky catastrofistische theorieën, die er op neer komen dat bepaalde tijdperken in de geschiedenis van de aarde abrupt worden afgesloten door rampen van kosmische aard, zoals het langs de aarde scheren van een komeet, die zich vervolgens in een permanente baan om de zon heeft gevestigd en nu bekend is als de planeet Venus. Deze rampen zouden in het collectieve geheugen van de mensheid zijn gegrift en de bron vormen van diverse mythen over de hele wereld.Zijn boeken las ik al in ze jaren zeventig en lijken nog steeds actueel.
Hoewel veel van die catastrofes in onze cellen zijn opgeslagen, weten we er vandaag de dag nauwelijks iets meer bewust van. In de tijd dat onze verre voorouders met deze rampen werden geconfronteerd, was er nog geen sprake van de massacommunicatie in onze tijd, waardoor we binnen een paar minuten weten wat er aan de andere kant van de aardbol gebeurde.
De aarde beweegt en zal blijven bewegen.
God, de onbewogen beweger…
De aarde evolueert.
Wij ook.
God ook.
Balans en harmonie leren vinden in ons eigen leven
We kunnen en mogen niet de ogen sluiten voor wat er in de wereld gaande is en wat ons ‘mogelijk” staat te wachten, maar we moeten ons er ook weer niet teveel op focussen. Laten we er maar van uitgaan dat er een grote transformatie op komst is in de evolutie van de mens en dat evolutionaire verandering wordt aangedreven door energie. Deze 'nieuwe energie' is kosmische energie. De aarde wordt op dit moment bestookt met zonne-, kosmische en galactische elektromagnetische energie en wij leven, of we dat willen of niet, in een 'elektromagnetisch universum'. Volgens wetenschappers is het elektromagnetische veld van de aarde veranderd. Daardoor vinden er ontwikkelingen plaats in het menselijke elektromagnetische veld, bij u en bij mij, maken steeds meer mensen crisissen en depressies door.
De volgende stap op de evolutionaire ladder is dat wij de balans en harmonie leren vinden in ons eigen leven, onze relaties met elkaar, met de aarde.(4) Wetenschappers komen steeds meer tot het opmerkelijke inzicht dat het heelal een levend en samenhangend geheel is, een concept dat de herinnering oproept aan een oeroude visie die onderdeel was van alle traditionele beschavingen: die van een 'bezielde kosmos'. Dat beeld doet recht aan iets waar in deze moderne tijd weinig plaats voor was en zeker niet in de wetenschap. Het is de visie, de overtuiging dat wij een deel zijn van de ander en van de natuur (5)
Het is goed ons er bewust van te zijn dat alles op deze planeet met elkaar verbonden is. Gedachten zijn niet vrij. Sombere gedachten, angstgedachten, hebben invloed op onze omgeving en ver daarbuiten. Maar gedachten van vrede en liefde hebben eveneens invloed. Mijzelf gelukkig en tevreden voelen in mijn flat met een uitzicht over de duinen, mijn luisteren naar muziek, mijn meditatie, zijn als kringen in het water die steeds groter worden, golven die over de wereld spoelen.
In die zin zou je je kunnen afvragen in hoeverre wijzelf verantwoordelijk zijn voor wat er in 2012 of eerder gebeuren kan. Ik denk nu aan de woorden van Marcel Messing in zijn prachtige, in de stijl van de Libanese dichter, schilder, filosoof en mysticus, Kahlil Gibran geschreven boek “De meester van de eindtijd” (5) “Geen signaal dat de ruimte in wordt gezonden openbaart de grondtoon van het bestaan. Alleen de verstilde ziel kan de grondtoon horen die de ontelbare snaren van de harmonie der sferen bespeelt. Als je ademt vanuit de grondtoon van je leven, besef dan dat alles met elkaar verbonden is, dat in je kleine heelal het hart klopt van het grote heelal, dat iedere ster alle andere sterren weerspiegelt, dat in één dauwdruppel heel de hemel samenvloeit, in één korrel graan de oogst verborgen is, in één druppel water alle oceanen stromen, in één mens heel de mensheid is, ervaar je de harmonie der sferen. Als je loslaat van lof en blaam, van aanzien en geld, als je leeft als een rots, onaantastbaar voor stormwind, en de weg van innerlijke vrede volgt, ademt de harmonie der sferen door je heel je ziel, glijdt spot van de wereld van je af, zoals een meeuw het schuim van de zee met één beweging afschudt, maar niets van zijn glas verliest.”(7)
Het stralende jongetje dat zo blij is dat opa nog steeds bij hem is, de zingende jonge vrouw op het strand, hebben niet alleen ons geraakt, maar hebben omdat we met elkaar zijn verbonden, wellicht velen bereikten een beetje veranderd en is 2012 geen schrikbeeld meer maar eerder een aansporing om vooral ook ons lied van hoop te blijven zingen, ook na 21 december 2012…
(1) Veranderingen in de lucht?
2012 en verder…
12 bewustzijnsveranderende en kritische commentaren.
Verschijnt binnenkort bij uitgeverij Tattwa
(2) Kush Visser Van Zelfheling naar Zelfrealisatie.
Bijdrage in het boek Veranderingen in de lucht. 2012 en verder…
12 bewustzijnsverruimende en kritische commentaren.
Verschijnt in september bij uitgeverij Tattwa.
(3) Peter Sloterdijk:Je moet je leven veranderen.
Boom 2011
(4) Ankh-Hermes 2008
(5) Susan Joy Rennison. Afstemmen op de Kosmos. elektromagnetisme en spirituele evolutie.
Ankh-Hermes 2010
(6) Zie ook: :Ervin Laszlo e.a. bezielde kosmos nieuwe wetenschappelijke visie op leven en bewustzijn in het universum
Ankh-Hermes 2005
(7) Marcel Messing: De meester van de eindtijd. Verschijnt eind september bij uitgeverij Altamira.
